Grapefruit.

(Mandaryni – uczeni chińscy).
Grapefruit.
Inną odmianą pomarańczy jest pompela, czyli grapefruit.
Pompele są to duże soczyste owoce o delikatnym smaku, zawierające znaczne ilości witamin.
Skład pompeli jest następujący: wody 89 %, białka 0,6 %, węglowodanów 4,8 %, zawierają też prowitaminę A, witaminy B1 i C.
100 g tych owoców dostarcza 22 kalorii.
Figi (Ficus carica).
Figa pochodzi z Azji Mniejszej, znana już była w starożytności.
Figa w czasie uprawy wymaga znacznej wilgotności w okresie wiosennym i stałej wysokiej temperatury w okresie dojrzewania, najlepiej udaje się na glebie wapiennej.
Drzewo figowe jest długowieczne.
Świeże figi mają mdły smak i nie są słodkie, dopiero w czasie suszenia zachodzą w nich przemiany, które nadaj ą im charakterystyczne właściwości.
Figi suszone zawierają 17 % wody, 3,6 % białka, 47,6 % węglowodanów.
W 100 g suszonych fig znajdujemy 284 mg wapnia, 4,2 mg żelaza.
100 g fig suszonych dostarcza 205 kalorii.
Daktyle.
Palma daktylowa (Phoenix dactylifera) pochodzi z Iranu.
Do swego rozwoju potrzebuje bardzo gorącego klimatu oraz dużych ilości wody.
Daktyle zawierają dużo węglowodanów i stanowią ważny produkt spożywczy ludów pustynnych.
Suszone daktyle zawierają, 15 % wody, 2 % białka, 57,5 % węglowodanów, 100 g suszonych daktyli dostarcza 238 kalorii.
Agrest.
Owoce agrestu mają niewielkie znaczenie handlowe i dietetyczne, używane są głównie do wyrobu kompotów i marmolad.
Według Szabuniewicza agrest zawiera 0,7 % białka, 0,2 % tłuszczu, 5 % węglowodanów, 100 g agrestu dostarcza 26 kalorii.
Ze związków mineralnych znajdujemy w nim wapń 19 mg %, fosfor 19 mg %, żelazo 0,1 mg %.
Agrest zawiera też witaminy: karotynę – 4 mg %, witaminę C – 50 mg %, witaminy B1 – 0,2 mg %, B2 – 0,03 mg % (według Skrobanskiego).
Porzeczki.
Istnieje kilka odmian porzeczek: porzeczki czarne, białe, czerwone.
Owoce te zawierają dość dużo błonnika i soli mineralnych.
Porzeczki czarne: obfitują w wapń i żelazo, zawierają też więcej węglowodanów niż porzeczki czerwone.
1 kg porzeczek daje około 600 kalorii.
Porzeczki są obfitym źródłem witaminy C, zwłaszcza porzeczki czarne.
Interesującą i mającą ważne znaczenie praktyczne pracę o porzeczkach ogłosiła w 1949 r.
Szczygłowa.
Autorka stwierdziła, że porzeczki białe zawierają od 45-63 mg% wit.
C i czarne od 161-258 mg % oraz że w przetworach (owoce całe sterylizowane, przecier, galaretka) z porzeczek witamina C po 9 miesiącach przechowywania w niesprzyjających warunkach była jeszcze zachowana w znacznym odsetku (np.
w galaretce z czarnych porzeczek od 53–90 mg % wit.
C, w przecierze sterylizowanym z porzeczek czerwonych do 21 mg %)
[hasła pokrewne: dentica, pojemnik na odpady medyczne, reishi zarodniki ]
[hasła pokrewne: kuracje nfz, wyszukiwarka sanatorium, kanabidiol ]