Jarzyny strączkowe są stosunkowo bogate w związki purynowe

Jarzyny strączkowe są stosunkowo bogate w związki purynowe.
Bób zawiera około 25 mg % zasad purynowych, podobną ich ilość zawiera też soczewica, a mąka grochu zawiera 16 mg % puryn.
Groch i soczewica zawierają dużo lecytyn, fasola, groch i bób zawierają prowitaminę A oraz witaminy grupy B, w jarzynach tych znajduje się jednak dużo trudnego do strawienia i do przeróbki w kuchni błonnika.
Aby zwiększyć przyswajalność roślin strączkowych, należy je podawać w postaci rozdrobnionej, np.
jako puree (z grochu).
Groch świeżo ugotowany zawiera 5 % białka, 77 % przyswajalnych węglowodanów, 5,2 % nieprzyswajalnych węglowodanów, 174 mg % potasu, 12,6 mg % wapnia, 21,4 mg% magnezu, 1,22 mg% żelaza, 0,15 mg % miedzi, 83,3 mg % fosforu, 7,8 mg % chloru, 100 g grochu daje 52 kal.
Groch suchy gotowany zawiera: 6,9 % białka, 19,1 % przyswajalnych węglowodanów, 12,6 mg % sodu, 267 mg % potasu, 24,5 mg % wapnia, 30,3 mg % magnezu, 1,44 mg % żelaza, 0,17 mg % miedzi, 113 mg% fosforu, 9,3 mg % chloru.
100 g suszonego gotowanego grochu dostarcza 107 kalorii (wg McCance).
Soczewica gotowana zawiera 6,8% białka, 18,3 % przyswajalnych i tylko 2,4 % nieprzyswajalnych węglowodanów; 9,4 mg % sodu, 217 mg % potasu, 10,5 mg % wapnia, 20,7 mg % magnezu, 2,20 mg % żelaza, 0,27 mg % miedzi, 80,0 mg % fosforu, 12,7 mg % chloru 100 g gotowanej soczewicy dostarcza 103 kalorie (wg McCance).
Soczewica jest bogatsza w białko i węglowodany niż świeży groch, jest łatwiej strawna i powoduje mniejsze wzdęcie.
Najlepszym gatunkiem soczewicy jest soczewica egipska, bogata w żelazo.
Soja (Soja max).
Soja była używana w Azji od setek lat.
Na Wschodzie stanowi ona ważne źródło białka i dlatego jest zwana mięsem bez kości.
Skład soi waha się zależnie od rodzaju gleby i warunków klimatycznych.
Ilość zawartego w niej tłuszczu wynosi od 14-24 %, a białka od 30-50 % (znacznie więcej niż w mięsie), jest to pokarm najbogatszy w białko (poza suszonym białkiem jaj).
Białko soi występuje, jako glicynina należąca do albumin i jako legumelina, glicynina zawiera 1 % glicyny, 0,7% waliny, 85 % leucyny, 3,8 % proliny, 3,9 % fenyloalaniny, 1,9 % tyrozyny, 1,1 % cystyny, 9,4 % kwasu asparaginowego, 19,5 % kwasu glutaminowego, 8,10 % argininy, 9,1 % lizyny, 1,7 % tryptofanu i 5,5 % kwasu oksyglutaminowego (cyt.
według IIorvatha).
Należy podkreślić, że białka soi mają wyższą wartość biologiczną po ugotowaniu.
Olej sojowy zawiera 2,2 % kwasu linolenowego, 49,3 % kwasu Iinolowego, 32 % kwasu oleinowego, 6,5 % kwasu palmitynowego, 4,2 % kwasu stearynowego, 0,7 % kwasu arachidonowego i 0,1 % kwasu lignocerynowego.
Z witamin występują w soi witaminy A, B1, B2 i E, ze związków mineralnych – wapń i żelazo, fosfor, siarka, magnez, potas, sód, chlor
[przypisy: zasłużony honorowy dawca krwi przywileje, wyszukiwarka sanatorium, u ginekologa badanie ]
[podobne: kuracje nfz, wyszukiwarka sanatorium, kanabidiol ]