Naczynia stalowe z odpowiednią glazurą lub emalią oraz naczynia aluminiowe nadają się do przyrządzania wszystkich pokarmów

Naczynia stalowe z odpowiednią glazurą lub emalią oraz naczynia aluminiowe nadają się do przyrządzania wszystkich pokarmów, do pieczenia mięsa i ciast używa się zwykle naczyń z lanego żelaza, emaliowanych.
Do gotowania jarzyn odpowiednie są naczynia aluminiowe, do potraw kwaśnych szkło ogniotrwałe, do mleka naczynia aluminiowe i z ogniotrwałej porcelany.
Miedź jest używana do wyrobu naczyń kuchennych, jednakże nie jest ona obojętna dla naszego zdrowia.
W obecności kwasów przy dostępie wilgoci i powietrza zostaje miedź przeprowadzona w postać rozpuszczalną.
Zwłaszcza podczas przechowywania takich pokarmów, jak piwo, ocet, wino, kwaśna kapusta, masło, ser, rosoły, przetwory owocowe już po kilku godzinach następuje uwolnienie znacznych ilości miedzi.
Z tych względów naczynia miedziane należy pobielać.
Oprócz cyny do pokrycia naczyń miedzianych może służyć też nikiel i srebro.
Istnieją też specjalne stopy miedzi, które są zupełnie bezpieczne w użyciu.
Do związków takich należy melchior, zawierający 53 % miedzi, 27 % niklu i 20 % cynku.
Stop ten jest odporny na korozję i dobrze pokrywa się srebrem i niklem (cyt.
według Budagjana).
Rozpuszczalne w pokarmach sole miedzi powodują bóle brzucha, wymioty, biegunkę, a po przejściu do krwiobiegu wywołują objawy ogólne, jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia czucia i oddechu.
Również naczynia zawierające ołów mogą okazać się niebezpieczne.
Ołów znajduje się w syfonach, puszkach konserwowych, flaszkach, naczynia z fajansu do picia, jedzenia i gotowania mogą być źródłem zatrucia ołowiem, gdyż glazura ich zawiera przeważnie tlenek ołowiu.
Glazury ołowiane muszą być dobrze wypalone, gdyż źle wypalone oddają łatwo ołów kwaśnym potrawom.
By zabezpieczyć się przed zatruciem ołowiem z nowo zakupionych garnków, należy je gotować w ciągu godziny z następującą mieszanką: 1 litr wody, 50 g NaCI, 2 łyżki octu.
Następnie szoruje się garnek od wewnątrz i od zewnątrz wodą z piaskiem, w ten sposób pozbawia się glazurę rozpuszczalnych związków ołowiu (według W.
Ziegelmayera).
Z innych metali używa się do wyrobu naczyń kuchennych cyny, cynku i niklu.
Cyna może być użyta, jako składnik stopu z ołowiem, czasem jako staniol służy do owijania produktów i używek.
Służy ona również do cynowania blach żelaznych i jest na ogół dość oporna na działanie kwasów zawartych w środkach spożywczych, jednakże w puszkach konserwowych znajdowano nieraz spore ilości związków cyny.
Sama cyna jest nieszkodliwa, drażniąco na przewód pokarmowy działają dopiero jej sole.
Cynk jest rozpuszczalny w niewielkich ilościach w kwasie octowym i w roztworach soli kuchennej
[podobne: jak zostac dawca szpiku, powiekszanie ust wroclaw, prl badanie cena ]
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]