Nie należy podawać grzybów dzieciom, osobom starym, chorym

Nie należy podawać grzybów dzieciom, osobom starym, chorym.
Poza wartościami odżywczymi grzyby mają przede wszystkim wartości smakowe i są używane od czasów starożytnych, jako przysmak.
Istnieje spora ilość gatunków jadalnych: borowiki, kurki, rydze, pieczarki, maślaki, gąski zielone, piestrzenice, smardze, sitaki, koźlarze, surojadki, pępki, olszówki.
Za najlepsze gatunki uważane są rydze i borowiki, poszukiwane są też pieczarki i maślaki, te ostatnie jednak nie dadzą się przechowywać, gdyż szybko psują się.
Wiele gatunków grzybów dostarcza cennych marynat i konserw (rydze, borowiki), używanych dla pobudzenia łaknienia.
Przetwory grzybowe stanowią także znakomity dodatek smakowy do sosów, bulionów i zup.
Niektóre gatunki grzybów można przechowywać w stanie suszonym.
UŻYWKI Do używek zaliczamy: herbatę, kawę, kakao, alkohol.
Używki są to rośliny lub przetwory z nich otrzymane, które mają działanie podniecające na układ nerwowy człowieka wskutek zawartości alkaloidów.
Używki wywołują łatwo przyzwyczajenie, mają małą wartość odżywczą (tylko kakao ma większą wartość odżywczą dzięki swej zawartości białka i tłuszczu).
Długo trwałe spożywanie używek jest szkodliwe, działają one, bowiem podniecająco na układ nerwowy i usuwają uczucie zmęczenia, zmęczenie zaś należy usuwać przez odpoczynek i sen, a nie za pomocą bodźców niefizjologicznych.
Nadmierne używanie tych środków działa szkodliwie na układ nerwowy.
Herbata (Thea sinensis).
Początki używania herbaty giną w pomroce wieków.
Herbata pochodzi z Assanu, kraju leżącego między Chinami a Indiami, uprawę jej jednak zawdzięczamy Chińczykom.
Herbata jest krzewem rosnącym najlepiej w klimacie gorącym na zboczach pagórków.
Dla swego rozwoju potrzebuje opadów w czasie wzrostu, a suszy w okresie zbioru.
Lepsze gatunki herbaty rosną na terenach wysoko położonych.
W Związku Radzieckim herbatę uprawia się w Gruzji, gdzie zwłaszcza od 1930 r.
stwierdza się znaczne zwiększenie uprawy herbaty.
W ten sposób Związek Radziecki uniezależnił się całkowicie od importu herbaty.
Herbata zawiera kofeinę (2,5-5 %), pektynę, olejki eteryczne oraz taninę (7-14 %).
Kofeinę w herbacie wykazał po raz pierwszy 1827 Ondry.
Wysokogatunkowe rodzaje herbaty zawierają więcej kofeiny.
Tanina występuje w herbacie w postaci tzw.
teotaniny, która ma działanie znacznie łagodniejsze niż używana w lecznictwie tanina.
Od teotaniny zależy charakterystyczna barwa herbaty i gorzkawy ściągający smak, dzięki teotaninie herbata łagodzi uczucie pragnienia.
Badania uczonych japońskich wykazały, że liście herbaty zawierają witaminę C (zwłaszcza liście zielone)
[podobne: dentica, endometrioza po cc, reishi zarodniki ]
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]