Ojciec medycyny Hipokrates zalecał miód w chorobach wątroby

Ojciec medycyny Hipokrates zalecał miód w chorobach wątroby, nerek, w nieżytach dróg oddechowych.
Również Galenus i Pliniusz zalecali miód, jako środek leczniczy.
Człowiek pierwotny podbierał miód dzikim pszczołom, później rozwinęło się bartnictwo, a prawdziwą hodowlę pszczół zaczęto prowadzić dopiero w ubiegłym stuleciu, między innymi zasłużył się zwłaszcza nasz rodak Dzierżon ze Śląska.
Pszczelarstwo osiągnęło wielki rozwój zwłaszcza na terenach ZSRR.
Podstawą jego rozkwitu stała się uchwała podpisana przez Lenina (11.
IV.
1919), a pięciolatki Stalinowskie stworzyły tak pomyślne warunki rozwoju, że Związek Radziecki w obecnej chwili w produkcji miodu zajmuje pierwsze miejsce na świecie.
Znamy rozmaite gatunki miodu: są to, miody jasne i ciemne, o rozmaitym aromacie i smaku.
Właściwości miodu zależą od surowców, z których zostały wyprodukowane przez pszczoły.
Surowcami tymi są soki roślinne zawierające głównie wodę i rozmaite gatunki cukru (cukier owocowy, gronowy, sacharozę, cukier słodowy), prócz tego w sokach roślinnych występują sole mineralne, kwasy organiczne, enzymy oraz w niewielkiej ilości niektóre witaminy.
W okresie kwitnięcia kwiatów tak zwane nektarniki wytwarzają z soków roślinnych nektar.
Pszczoły zbierają z kwiatów nektar i przerabiają na miód.
Pszczoły używają do wyrobu miodu również tak zwanej spadzi.
Spadzie zawierają znacznie mniej wody niż nektar kwiatowy.
Pszczoły dodają do miodu wydzielinę gruczołów ślinowych i tak zaprawiony składają do plastra w ulu, gdzie miód ulega właściwemu dojrzewaniu.
W czasie dojrzewania cukry złożone przechodzą w proste, zwiększa się ilość fermentów, zmniejsza się ilość wody (parowanie), zjawia się ciało zwane inhibiną (inhibere – powstrzymywać), mające właściwości przeciwbakteryjne.
Miód zawiera zwykle około 75 % węglowodanów.
Z cukrów spotykamy w nim: cukier inwertowany (mieszanina cukru gronowego i owocowego), cukier słodowy i melezytazę (2 cząsteczki cukru gronowego – 1 cząsteczka cukru owocowego).
Melezytaza występuje zwłaszcza w miodach spadziowych.
Miód zawiera również składniki mineralne.
Miody jasne pochodzące z nektaru kwiatowego są ubogie w składniki mineralne, więcej składników, mineralnych zawierają miody kwiatowe ciemne, najbogatsze są pod tym względem miody spadziowe.
W miodzie pszczelnym występuje: sód, potas, wapń, magnez, fosfor, żelazo, miedź, mangan, nikiel i krzem, w miodach spadziowych spotykamy także bar, cynk, chrom, nadto cynę i srebro.
Miody zawierają też enzymy oraz kwasy organiczne (mlekowy, jabłkowy, mrówkowy, cytrynowy, octowy, bursztynowy, szczawiowy)
[więcej w: olx rawa maz, endometrium o cechach proliferacji, prl badanie cena ]
[patrz też: dentysta na nfz gdańsk, olx rawa maz, zasłużony honorowy dawca krwi przywileje ]