Piwo znane było ludziom od niepamiętnych czasów

Piwo znane było ludziom od niepamiętnych czasów.
Już Egipcjanie wyrabiali piwo z niedopieczonego chleba jęczmiennego, który zalewali w naczyniach wodą.
W tych warunkach następowała fermentacja i po odcedzeniu otrzymywano rodzaj piwa.
Piwo znane było i w dawnej Polsce – wspomina o, nim Długosz.
Obecnie piwo jest napojem otrzymywanym ze słodu jęczmiennego, chmielu, drożdży i wody w wyniku fermentacji alkoholowej.
Zależnie od rodzaju fermentacji otrzymuje się piwo mało i wysoko przefermentowane.
Piwo zawiera przeważnie od 3-6 % alkoholu, jasne otrzymuje się przy użyciu słodu wysuszonego, ciemne przy użyciu słodu przypalonego.
Piwo ma pewną wartość odżywczą: 100 ml piwa daje 42 kalorie.
Spożycie piwa w ostatnich czasach u nas wzrasta.
Piwo jest przyjemnym orzeźwiającym napojem o pewnej wartości odżywczej, zawiera ono stosunkowo mało alkoholu, a używane w miarę wywiera korzystny wpływ na organizm.
Nadmierne używanie piwa wiedzie do otyłości, obciąża układ krążenia.
Rozsądne i umiarkowane użycie napojów alkoholowych może znaleźć zastosowanie także i w celach leczniczych.
Można celowo stosować napoje alkoholowe w kuracjach tuczących.
Poprawiają one nastrój i łaknienie, a tym samym mogą polepszyć przyjmowanie pokarmów, alkohol w niewielkim stężeniu pobudza też wydzielanie soków trawiennych, w cukrzycy można podawać nie cukrzone wina musujące.
Niewielki dodatek trunków ułatwia spożycie posiłków bogatych w tłuszcze.
Przy nadkwaśności często dobrze działają niewielkie ilości czerwonego wina, także w przewlekłych nieżytach jelitowych często pomyślny wpływ uzyskuje się za pomocą win czerwonych, zawierających garbniki, natomiast wina białe i kwaśne działają szkodliwie w nadkwaśności.
Chorzy na cukrzycę nie powinni pić likierów, wódek oraz piwa, dolegliwości z powodu guzów krwawicowych odbytu nasilają się znacznie po alkoholu, nie wolno też podawać napojów alkoholowych w schorzeniach nerek oraz układu nerwowego.
Kwas chlebowy jest szeroko używany zwłaszcza w ZSRR, gdzie stanowi rodzaj napoju narodowego.
Wyrabiany jest ze słodu jęczmiennego i żytniego.
Może być sporządzony sposobem nastrojowym (chałupniczym) lub zacierowym (podobnym jak warzenie piwa).
W czasie przyrządzania zachodzi fermentacja drożdżowa i mleczno-kwaśna.
Kwas chlebowy jest to płyn kwaśno-słodki, orzeźwiający, pieniący się (zawiera C02 wskutek fermentacji alkoholowej).
Zawartość kwasu mlekowego powinna nie przekraczać 0,4 %, alkoholu 1,5 %, czasami dla barwy i aromatu dodaje się mięty, palonego cukru.
Przy dłuższym przechowywaniu kwas chlebowy nabiera nieprzyjemnego smaku wskutek rozwoju fermentacji octowej
[patrz też: laryngolog na nfz poznań, dentica, endometrioza po cc ]
[więcej w: gastroskopia łódź, lekarz po rosyjsku, leki bez recepty wykaz ]