Napary na stres i zmęczenie

width=300Nie ma nic przyjemniejszego niż filiżanka gorącej herbaty po ciężkim dniu. Odpowiednio dobrane zioła pomogą złagodzić stres, chandrę i ułatwią zasypianie.

  • Napar uspokajająco-rozluźniający

2 łyżki suszonych kwiatów lipy zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy pod przykryciem na 15 minut. Pijemy po kolacji i przed samym snem po pół filiżanki. Napar z lipy działa uspokajająco, wzmacnia też układ krążenia.

  • Napar przy przemęczeniu umysłowym i fizycznym

Łyżkę mieszanki: ziele dziurawca kwiat nawłoci, kwiat krwawnika i dziewanny zalewamy szklanką wrzątku i parzymy pod przykryciem kilka minut. Pijemy 1 szklankę 3 razy dziennie przez maksymalnie 6 tygodni. Napar z tych ziół poprawi nastrój i krążenie, ukoi nerwy, wzmocni i wyleczy stany zapalne w organizmie oraz oczyści nerki.

  • Napar łagodzący pobudzenie nerwowe

2 łyżki ziół: korzeń kozłka, ziele serdecznika, liść melisy i mięty zalewamy w termosie 2 szklankami wrzątku. Zakręcony termos odstawiamy na godzinę. Pijemy 1 szklankę 2 razy dziennie po jedzeniu.
[przypisy: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Jaj nie można przechowywać długo

100°C) nie niszczy jeszcze witaminy B1 (Cooper).
Jajka w proszku zawierają bardzo mało witamin A i D.
Jajka z powodu zawartości pełnowartościowego białka, lecytyny, soli mineralnych i witamin są wysokowartościowym pokarmem.
Szczególne znaczenie mają jajka w odżywianiu dzieci, starców oraz w rozmaitych stanach chorobowych.
Jaj nie można przechowywać długo, gdyż psują się wskutek przenikania drobnoustrojów przez porowatą skorupkę.
Jajka świeże przeświecają równomiernie, zepsute natomiast mają ciemne plamy.
Znacznie dłużej można przechowywać jaja w chłodni (00 do + 20), zwłaszcza, jeśli oczyścimy je poprzednio i zanurzymy na chwilę do wody wapiennej lub parafiny.
Niektóre osoby są uczulone na białko jaj; występuje u nich po spożyciu pokrzywka, wyprysk, wymioty, swędzenie skóry.
3.
MIĘSO Pożywienie mięsne zawiera w gotowym prawie stanie najbardziej istotne substancje potrzebne organizmowi w procesie przemiany materii (F.
Engels: Dialektyka przyrody, str.
179.
Wyd.
Książka i Wiedza, 1953, str.
515).
WSTĘP Człowiek od zamierzchłych czasów odżywiał się mięsem.
Początkowo spożywano mięso dzikich zwierząt na surowo, a po poznaniu ognia – pieczone.
Pokarm mięsny jest ceniony od dawien dawna, uważano, że ze spożyciem mięsa jest związana siła fizyczna i odwaga.
Pierwsze przepisy o uboju i spożyciu mięsa były związane z kultem religijnym.
Rozróżniano zwierzęta czyste, tj.
te, które można było spożywać, i nieczyste”, których spożywanie było wzbronione.
W miarę pogłębiania się wiadomości o przyczynach chorób zaczęto zwracać uwagę, że istnieje związek między rodzajem spożytego pokarmu a występującymi chorobami.
Zwłaszcza mięso, jako pokarm szybko psujący się, zwróciło na siebie uwagę prawodawców i lekarzy.
Oprócz przepisów religijnych normujących ilość i jakość spożytego mięsa widzimy w Grecji i Rzymie próby kontroli rynku mięsnego i przez władze świeckie.
Około 300 roku przed naszą erą istniały już rzeźnie miejskie w Pompei i Rzymie.
W Atenach działała specjalna policja targowa zajmująca się badaniem, jakości mięsa, sytuacja taka istniała później również w wielu miastach średniowiecznych.
Dopiero jednak w XIX w.
poznano dokładniej przyczyny rozmaitych zatruć spowodowanych spożyciem niewłaściwego mięsa.
W 1835 Owen opisał włośnie, w 1885 Salmon wyodrębnił pierwszą salmonellę, w 1876 Bollinger udowodnił, że zatrucie pokarmowe występuje po spożyciu mięsa chorych zwierząt, w 1896 van Ermengen odkrywa Clostridium botulinum.
MIĘSO: OKREŚLENIE – BUDOWA – SKŁAD CHEMICZNY Mięso jest najważniejszym z naszych pokarmów pochodzących ze świata zwierzęcego
[patrz też: kuracje nfz, tolerancja pokarmowa, prl badanie cena ]
[patrz też: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Mięso drobiu ma mniej więcej tę samą wartość odżywczą

Mięso drobiu ma mniej więcej tę samą wartość odżywczą, co mięso zwierząt rzeźnych i jest stosunkowo łatwo strawne.
Strawność mięsa zależy w dużej mierze od zawartości tkanki łącznej i sposobu przygotowania.
Rozluźnienie włókien tkanki łącznej możemy uzyskać, przez ubijanie mięsa młotkiem, trzymanie przez kilka dni w stanie surowym (glikogen mięśni przechodzi wówczas w kwas mlekowy), do tego samego celu używa się również octu.
Mięso smażone jest trudniej strawne, gdyż zostaje przesycone tłuszczem, który utrudnia sokom trawiennym dostęp do włókien mięśniowych.
Łatwo strawne jest mięso przepuszczone przez maszynkę i zmieszane z bułką, sok żołądkowy ma wówczas łatwy dostęp do włókien mięśniowych.
Wyroby wędliniarskie znane były już w starożytności.
Przy wyrobie produktów wędliniarskich mięso zostaje poddane zabiegom technicznym, podczas których polepsza się jego smak, zwiększa się strawność, tak przerobione mięso może być dłużej przechowywane.
Mięso powinno być przetwarzane w specjalnych zakładach zmechanizowanych, gdyż tylko taki system pracy zabezpiecza, jakość produktów i zmniejsza do minimum możność zakażenia mięsa.
Najwięcej takich fabryk mięsa, kombinatów mięsnych, powstało w ZSRR.
Do najważniejszych wyrobów wędliniarskich należą: 1) kiełbasy (kiszka pasztetowa, kiełbasy z krwi); 2) szynki; 3) salcesony; 4) bekony.
Kiełbasy są naj pospolitszym gatunkiem wędlin.
W (zależności od sposobu wyrobu dzielimy kiełbasy na gotowane, pół wędzone i wędzone.
Do wyrobu kiełbas używa się: wołowiny, wieprzowiny, baraniny oraz boczku, a z dodatków: krew, jaja, mąkę, krochmal oraz przyprawy, jak sól, cukier, pieprz, cynamon.
Zależnie od rodzaju surowca i sposobu przyrządzania możemy otrzymać różne gatunki kiełbas.
W ZSRR spis urzędowy, podaje 110 gatunków kiełbas.
Salcesony przyrządza się z drugorzędnych gatunków mięsa oraz tłuszczu i krwi.
Pewną odmianą jest salceson ozorowy.
Salcesony są produktem nietrwałym.
Szynki sporządza się z mięsa młodych wieprzy.
Mniej więcej w 3 dni po uboju mięso solimy, a następnie marynujemy i wędzimy.
Mięso na, szynki marynujemy roztworem soli z dodatkiem saletry.
Bekony są to połówki świń nastrzyknięte roztworem soli i poddane peklowaniu w basenach z solanką przez 4-8 dni.
Handel mięsem zajmuje ważne miejsce w handlu światowym.
Handel ten rozwinął się zwłaszcza po udoskonaleniu środków transportowych oraz sposobów konserwowania i przechowywania mięsa.
Głównymi producentami mięsa są: ZSRR, Australia, Argentyna, Nowa Zelandia, Brazylia, Indie.
Mięso powinno być świeże oraz wolne od zarazków i pasożytów, bakterie rozwijają się bardzo szybko w świeżym mięsie
[hasła pokrewne: dentica, kuracje nfz, leki bez recepty wykaz ]
[więcej w: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Kukurydza w Europie jest uprawiana w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech, Jugosławii

Kukurydza w Europie jest uprawiana w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech, Jugosławii.
W niektórych okolicach południowej Afryki i w Meksyku stanowi ona podstawę odżywiania.
We Włoszech popularna jest potrawa polenta, przygotowywana z mąki kukurydzanej.
Kukurydza jest bogata w tłuszcze – zawiera ich dwa razy więcej niż pszenica lub jęczmień, a trzy razy więcej niż żyto.
Uboga jest natomiast w związki białkowe, zawarta w kukurydzy zeina nie zawiera ważnych dla ustroju Iudzkiego aminokwasów (lizyny, tryptofanu, cystyny).
Ze składników mineralnych spotykamy w kukurydzy wapń, magnez, kukurydza zawiera też witaminę B.
Chleb.
Chleb wprowadzono do jadłospisu ludzi już przed wielu wiekami i był zawsze symbolem pożywienia.
Łacińskie słowo panis – chleb – pochodzi z sanskryckiego pa oznaczającego pożywienie.
Już starożytni Egipcjanie doprowadzili sztukę piekarską do wysokiego poziomu używając pszenicy i jęczmienia.
Resztki chleba oraz formy do pieczenia chleba znaleziono w wykopaliskach egipskich.
Wypiek chleba na drożdżach prawdopodobnie zapoczątkowali Egipcjanie, a od nich nauczyli się tej sztuki Hebrajczycy.
W Rzymie za Trajana istniały cechy piekarzy, dobry chleb wypiekali też Grecy i wiadomo nam, że piekarnie rzymskie znajdowały się głównie w rękach greckich.
Produkcja chleba w większych ośrodkach powinna być zmechanizowana.
W wielkich fabrykach chleba wszystkie procesy technologiczne są zautomatyzowane.
Maszyny sypią mąkę, gniotą ciasto i formują bochenki, wsadzają je do pieców i wyjmują we właściwym czasie.
W piekarniach moskiewskich wyprodukowanie 10 ton pieczywa wymaga pracy zaledwie 7-8 wykwalifikowanych robotników.
Gorkij po zwiedzeniu leningradzkiej automatycznej piekarni w książce dla odwiedzających napisał: Ta fabryka jest najbardziej zdumiewająca z tego, co widziałem w Leningradzie.
Nic nie mówi tak jaskrawo o rewolucji bytowania.
Chleb od wieków jest jednym z najważniejszych pokarmów ludzkich, stanowi, więc podporę życia i codzienny podstawowy produkt spożywczy najszerszych mas ludności.
Do wyrobu chleba używamy mąki, wody, soli, o związków chemicznych, drożdży lub zaczynu piekarskiego.
Przyrządzone ciasto zostaje spulchnione wskutek procesów fermentacyjnych.
Do spulchnienia ciasta używa się nieraz związków chemicznych (zwłaszcza w wyrobach cukierniczych), jak dwuwęglanu sodu i kwaśnego węglanu amonu.
Podczas ogrzewania ciasta następuje rozkład tych związków i wydzielanie gazów, które przyczyniają się do spulchnienia produktu.
Drożdże piekarskie są to tzw.
drożdże fermentacji górnej, drożdże fermentacji dolnej są natomiast używane do wyrobu piwa
[przypisy: ośrodek terapii uzależnień nfz, klinika laryngologii warszawa, zasłużony honorowy dawca krwi przywileje ]
[podobne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Ilość skrobi w ziemniakach zależy od gatunku ziemniaków

Ilość skrobi w ziemniakach zależy od gatunku ziemniaków, rodzaju gleby, jej nawożenia, czasu zbioru.
Ziarenka skrobi w rozmaitych gatunkach ziemniaków są rozmaitej wielkości, lepsze gatunki zawierają skrobię gruboziarnistą.
Białka ziemniaki zawierają niewiele, ale tuberyna, białko należące do globulin, ma dużą wartość biologiczną.
Tuberyna zawiera leucynę, argininę, lizynę, tyrozynę, cystynę, alaninę, histydynę.
Tuberyna przyswaja się w ponad 70%.
Ziemniaki zawierają sporo związków mineralnych, które mieszczą się głównie pod łupinką; najwięcej jest w nich potasu i fosforu, znacznie mniej wapnia, sodu, żelaza i miedzi.
Z witamin ziemniaki zawierają witaminy B1, B2, B6, C, PP, kwas pantotenowy.
Witaminy B1 w ziemniakach mamy więcej niż w marchwi, pomidorach i cebuli, kwasu nikotynowego więcej niż w kapuście.
Witaminy C zawierają średnio od 20-40 mg %.
W ziemniakach znajdujemy też nieco karotenu, ale znacznie mniej niż w marchwi i pomidorach.
Zawartość witamin i skład chemiczny ziemniaków zmienia się w czasie przechowywania.
Cerewitimow i Spicjna badali skład ziemniaków przechowywanych w ciągu 4,5 miesiąca w różnej temperaturze.
Przy 10 ilość glukozy w tym czasie powiększa się z 0,60 % do 2,1 %, przy 2,5 % do 1,48 %, przy 50 glukoza nie gromadzi się, gdyż w tej temperaturze scukrzenie skrobi i oddychanie ziemniaków znajdują się w równowadze (według Budagjana).
Ziemniaki zawierające więcej niż 2,5 % glukozy mają słodki, nieprzyjemny smak.
Słodkie ziemniaki można pozbawić ich smaku przez umieszczenie na kilka dni w temp.
powyżej + 6°, wzmaga się w tej temperaturze spalanie i glukoza ulega utlenianiu.
Wpływ ciepłoty zewnętrznej na zawartość witaminy C w ziemniakach badała Bierezowskaja w 1948.
Okazało się, że szybka zmiana temperatury przechowywania ziemniaków gatunku Lorch (od 10-150 C – do 00 w ciągu 19 dni) powoduje podniesienie zawartości witaminy C przeciętnie o 61 %.
Najmniejsze straty witamin następują, jeśli gotujemy ziemniaki w mundurkach, następnie w parze, największe straty następują wskutek gotowania w wodzie obranych ziemniaków.
Młode ziemniaki zawierają alkaloid solaninę, która w większych ilościach działa na organizm trująco.
Należy pamiętać, że jeżeli po obraniu z łupiny moczymy długo ziemniaki (nieraz kilka godzin) w wodzie, którą się potem z reguły wylewa, straty witamin są bardzo duże.
Straty będą o wiele mniejsze, jeżeli ziemniaki po obraniu włożymy zaraz do gotującej się wody.
Marchew (Daucus carota).
Marchew pochodzi prawdopodobnie z Chin.
Rzymianie znali już marchew w III wieku przed naszą erą
[przypisy: ośrodek terapii uzależnień nfz, laryngolog poznań nfz, laryngolog na nfz poznań ]
[patrz też: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Sok pomarańczy zabija pałeczki duru brzusznego już po 5 minutach

Sok pomarańczy zabija pałeczki duru brzusznego już po 5 minutach, także sok poziomek ma powstrzymywać ich rozwój.
Owoce zawierają naj rozmaitsze kwasy organiczne: jabłkowy (jabłka, gruszki, wiśnie, winogrona, pomidory), cytrynowy (cytryny, pomarańcze, mandarynki, maliny, poziomki, morwy), tartarowy (winogrona), sukcynowy (w niedojrzałych winogronach), salicylowy (maliny, poziomki, wiśnie, pomidory).
Najczęściej występuje jabłkowy, cytrynowy i tartarowy, ich sole potasowe i sodowe mają- właściwości moczopędne i czyszczące.
Kwasy te spalają się w naszym organizmie i dostarczają pewnej ilości zasad, podając sok pomarańczy lub cytryny nie zdołamy zakwasić moczu, ale go zalkalizujemy.
Niedojrzałe owoce zawierają dużo kwasów organicznych, które w okresie dojrzewania przechodzą w cukry; owoce nabierają wówczas słodkiego smaku.
Białka owoców.
Owoce zawierają mało ciał białkowych.
W 1 kg czarnych jagód znajdujemy 1 g białek, śliwki, gruszki, poziomki, morele, brzoskwinie zawierają 5 g białka, kasztany są stosunkowo bogate w białko i zawierają 4,46 %.
W 1 kg wiśni lub pomarańczy znajdujemy 7 g ciał białkowych, w 1 kg malin – 15g, w 1 kg porzeczek – 20 g.
Ciała tłuszczowe występuj ą w owocach przeważnie w małych ilościach, znaczne ich ilości spotykamy jedynie w orzechach i migdałach.
Na powierzchni owoców znajdujemy cienką pokrywę z wosków, powstają one z połączenia wyższych alkoholi i kwasów tłuszczowych.
Węglowodany owoców.
Najwięcej rozpowszechnionymi węglowodanami w owocach są: sacharoza, glukoza i fruktoza.
Zawartość węglowodanów w owocach waha się w szerokich granicach, borówki np.
zawierają w 100 g 1,5 g węglowodanów, winogrona – do 24 g.
Oprócz wyżej wymienionych cukrów owoce zawierają pewne ilości błonnika.
Dawniej uważano, że błonnik jest przez człowieka zupełnie nietrawiony, jednakże delikatny błonnik świeżych owoców i jarzyn (młoda marchewka, szpinak, poziomki) może zostać strawiony w kątnicy i okrężnicy wstępującej.
Owoce swoje własności czyszczące zawdzięczają w dużej mierze zawartości błonnika, w zaparciu polecana jest zwłaszcza kuracja winogronowa.
W skórce owoców niedojrzałych znajduje się, odkryte w roku 1940 przez chemika Fremy, ciało propektyna, które w okresie dojrzewania pod wpływem kwasów organicznych przechodzi w pektynę, żelatynę owoców, która pęcznieje przy gotowaniu i odgrywa ważną rolę przy produkcji marmolad i galaretek owocowych (dużo pektyny zawierają jabłka, śliwki, porzeczki, agrest).
Pektyny są to kompleksowe wielocukry, zawierające wapń i magnez, spokrewnione z gumami.
Mają one konsystencję galaretowatą lub śluzową
[podobne: kardiolog dziecięcy warszawa nfz, kanabidiol, jak zostac dawca szpiku ]
[więcej w: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Owoce mają Słodko-cierpki smak

Owoce mają Słodko-cierpki smak, spore ilości kwasów organicznych oraz garbników, którym zawdzięczają swoje właściwości ściągające.
Sok czarnych jagód i napary są używane w leczeniu nieżytu jelit i biegunki.
Skład czarnych jagód jest następujący: 86 % wody, 0,5 % białka, 5,5 % węglowodanów, 100 g czarnych jagód dostarcza 24 kalorie.
Truskawki wywodzą się z poziomek – powstały ze skrzyżowania dużej poziomki chilijskiej z innymi gatunkami poziomek.
Są one owocami o przyjemnym zapachu i smaku, stanowią cenne urozmaicenie odżywiania w okresie wiosennym.
Truskawki zawierają 89 % wody, 0,6 % białka, 5,6 % węglowodanów, 100 g truskawek dostarcza 25 kalorii.
Głóg.
Owoce głogu nie są spożywane, jako pokarm, ale zasługują na baczną naszą uwagę, jako bogate źródło witamin, zwłaszcza witaminy C.
Rozmaici badacze radzieccy w latach 1932-1938 stwierdzili, że głóg zawiera szczególnie dużo witaminy C (w zależności od gatunku od 0,6-7000 mg % w suchym miękiszu).
Svensson w 1936 stwierdził w głogu skandynawskim znaczną ilość witaminy C oraz od 6000 -10 000 jedno m.
karotenu w 100 g owocu.
Bacharach stwierdził ponadto duże ilości witaminy P.
Bardzo ciekawe badania nad głogiem wykonała Stacja Biologiczna Wszechzwiązkowego Instytutu Witaminowego w Woroneżu.
Przez skrzyżowanie według metody Miczurina odległych geograficznie odmian głogu stacja ta uzyskała kilka nowych odmian z zawartością witaminy C od 15 000 – 27 000 mg % (w suchym produkcie).
Wynika z tego, że czwarta część wagi owocu jest w tych owocach witaminą C.
Owoce głogu mogą być używane, jako tanie źródło wyrobu przetworów witaminy C.
PRZYPRAWY KORZENNE Przyprawy korzenne są ważnym składnikiem potraw.
Jak to wykazał S.
P.
Pawłow istnieje ścisła zależność między smakiem potraw a trawieniem.
Im lepszy smak mają potrawy, tym więcej wydziela się soków i tym lepsze jest trawienie.
Zwłaszcza w dawniejszej kuchni użycie tych przypraw miało szerokie zastosowanie – bez przypraw tych nie mogły się obejść zwłaszcza potrawy mięsne, a moździerz do ubijania pieprzu i goździków był ważnym naczyniem w kuchni.
I dzisiaj przyprawy odgrywają ważną rolę w przyrządzaniu zwłaszcza tych potraw, które bez nich byłyby niesmaczne lub mdłe.
Odpowiednie przyprawienie pokarmów, smażenie, użycie soli kuchennej poprawia smak pokarmów i ich przyswajalność.
Z przypraw korzennych są dzisiaj w użyciu pieprz, goździki, gałka muszkatołowa, kardamon, wanilia, szafran, chrzan, anyż, kminek, koperek, cynamon, imbir, papryka, do przypraw należy też ocet.
Środkami działającymi w przyprawach korzennych są olejki eteryczne i glukozydy
[podobne: zasłużony honorowy dawca krwi przywileje, jak zostac dawca szpiku, reishi zarodniki ]
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Nie należy podawać grzybów dzieciom, osobom starym, chorym

Nie należy podawać grzybów dzieciom, osobom starym, chorym.
Poza wartościami odżywczymi grzyby mają przede wszystkim wartości smakowe i są używane od czasów starożytnych, jako przysmak.
Istnieje spora ilość gatunków jadalnych: borowiki, kurki, rydze, pieczarki, maślaki, gąski zielone, piestrzenice, smardze, sitaki, koźlarze, surojadki, pępki, olszówki.
Za najlepsze gatunki uważane są rydze i borowiki, poszukiwane są też pieczarki i maślaki, te ostatnie jednak nie dadzą się przechowywać, gdyż szybko psują się.
Wiele gatunków grzybów dostarcza cennych marynat i konserw (rydze, borowiki), używanych dla pobudzenia łaknienia.
Przetwory grzybowe stanowią także znakomity dodatek smakowy do sosów, bulionów i zup.
Niektóre gatunki grzybów można przechowywać w stanie suszonym.
UŻYWKI Do używek zaliczamy: herbatę, kawę, kakao, alkohol.
Używki są to rośliny lub przetwory z nich otrzymane, które mają działanie podniecające na układ nerwowy człowieka wskutek zawartości alkaloidów.
Używki wywołują łatwo przyzwyczajenie, mają małą wartość odżywczą (tylko kakao ma większą wartość odżywczą dzięki swej zawartości białka i tłuszczu).
Długo trwałe spożywanie używek jest szkodliwe, działają one, bowiem podniecająco na układ nerwowy i usuwają uczucie zmęczenia, zmęczenie zaś należy usuwać przez odpoczynek i sen, a nie za pomocą bodźców niefizjologicznych.
Nadmierne używanie tych środków działa szkodliwie na układ nerwowy.
Herbata (Thea sinensis).
Początki używania herbaty giną w pomroce wieków.
Herbata pochodzi z Assanu, kraju leżącego między Chinami a Indiami, uprawę jej jednak zawdzięczamy Chińczykom.
Herbata jest krzewem rosnącym najlepiej w klimacie gorącym na zboczach pagórków.
Dla swego rozwoju potrzebuje opadów w czasie wzrostu, a suszy w okresie zbioru.
Lepsze gatunki herbaty rosną na terenach wysoko położonych.
W Związku Radzieckim herbatę uprawia się w Gruzji, gdzie zwłaszcza od 1930 r.
stwierdza się znaczne zwiększenie uprawy herbaty.
W ten sposób Związek Radziecki uniezależnił się całkowicie od importu herbaty.
Herbata zawiera kofeinę (2,5-5 %), pektynę, olejki eteryczne oraz taninę (7-14 %).
Kofeinę w herbacie wykazał po raz pierwszy 1827 Ondry.
Wysokogatunkowe rodzaje herbaty zawierają więcej kofeiny.
Tanina występuje w herbacie w postaci tzw.
teotaniny, która ma działanie znacznie łagodniejsze niż używana w lecznictwie tanina.
Od teotaniny zależy charakterystyczna barwa herbaty i gorzkawy ściągający smak, dzięki teotaninie herbata łagodzi uczucie pragnienia.
Badania uczonych japońskich wykazały, że liście herbaty zawierają witaminę C (zwłaszcza liście zielone)
[podobne: dentica, endometrioza po cc, reishi zarodniki ]
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

SÓL KUCHENNA Sól kuchenna należy do najpospolitszych

SÓL KUCHENNA Sól kuchenna należy do najpospolitszych, a zarazem najważniejszych związków mineralnych.
Sól kuchenna, czyli chlorek sodu (NaCI), jest to ciało bezbarwne, przezroczyste, dobrze rozpuszczalne zarówno w zimnej, jak i gorącej wodzie.
Rozpuszczanie soli w wodzie obniża jej temperaturę: 36 g soli rozpuszczając się w 100 g wody obniża jej temperaturę z 12,6 °C do 10,11 °C.
W wodzie rozpuszcza się mniej więcej 1 część soli w 2,8 częściach wody.
Największe ilości soli zawarte są w morzach – woda morska zawiera przeciętnie około 2,9 % NaCI w okolicach północnych, około 3,55 % pod równikiem.
Bogata w sól kuchenną jest woda Morza Martwego (6,11 % na powierzchni i 7,20% w głębi), obliczają, że przy swej powierzchni 340 ml ² zawiera ono około 11 600 milionów ton soli.
Sól kuchenną otrzymuje się z wody morskiej przez wyparowywanie jej.
Obecnie użycie soli jest powszechne, człowiek zużywa przeciętnie około 5 kg soli rocznie.
Sól służy do konserwowania mięsa i ryb, gdyż pewne jej stężenie powstrzymuje rozwój drobnoustrojów i procesów gnilnych.
To konserwujące działanie soli było znane już od dawna.
Sól kuchenna musi być dostarczana w pożywieniu, zwłaszcza ludziom odżywiającym się głównie pokarmami roślinnymi.
Natomiast ludzie żywiący się mięsem oraz zwierzęta mięsożerne otrzymują dostateczne ilości soli w pokarmach.
Wiemy, że trawożerne konie i owce bardzo chętnie liżą sól.
Przeciętnie człowiek w swojej diecie spożywa około 10 g soli na dobę.
Długotrwały niedobór soli prowadzi do obniżenia się poziomu chloru w surowicy krwi i powoduje nawet wystąpienie śpiączki hipochloremicznej.
Nadmierne spożywanie soli jest również szkodliwe, gdyż sprzyja zatrzymaniu wody w ustroju, obarcza nerki i układ krążenia, hamuje ustępowanie stanów zapalnych.
TŁUSZCZE ROŚLINNE, CHAŁWA, MARGARYNA ORAZ NIEKTÓRE TZW.
KONCENTRATY I NAMIASTKI SPOŻYWCZE TŁUSZCZE ROŚLINNE Tłuszcze roślinne są otrzymywane z rozmaitych nasion i owoców, zawierają głównie glicerydy kwasu oleinowego, w tłuszczach roślinnych występują kwasy tłuszczowe nienasycone.
Tłuszcze roślinne są używane do celów odżywczych i technicznych.
Oliwa jest płynnym tłuszczem wyciśniętym z owocu drzewa oliwnego (Olea europaea).
Oliwa ma przyjemny zapach oraz dość dużą wartość odżywczą, używana jest zwłaszcza do przyrządzania sałat, niektórych konserw (oliwki).
Stosują oliwę w nadkwaśności żołądka oraz jako środek żółciopędny.
Chętnie dodajemy oliwę do sałatek i majonezów.
Oliwa znajduje też zastosowanie przy wyrobie konserw rybnych (np.
sardynek)
[przypisy: pojemnik na odpady medyczne, laryngolog poznań nfz, dentica ]
[patrz też: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]

Naczynia stalowe z odpowiednią glazurą lub emalią oraz naczynia aluminiowe nadają się do przyrządzania wszystkich pokarmów

Naczynia stalowe z odpowiednią glazurą lub emalią oraz naczynia aluminiowe nadają się do przyrządzania wszystkich pokarmów, do pieczenia mięsa i ciast używa się zwykle naczyń z lanego żelaza, emaliowanych.
Do gotowania jarzyn odpowiednie są naczynia aluminiowe, do potraw kwaśnych szkło ogniotrwałe, do mleka naczynia aluminiowe i z ogniotrwałej porcelany.
Miedź jest używana do wyrobu naczyń kuchennych, jednakże nie jest ona obojętna dla naszego zdrowia.
W obecności kwasów przy dostępie wilgoci i powietrza zostaje miedź przeprowadzona w postać rozpuszczalną.
Zwłaszcza podczas przechowywania takich pokarmów, jak piwo, ocet, wino, kwaśna kapusta, masło, ser, rosoły, przetwory owocowe już po kilku godzinach następuje uwolnienie znacznych ilości miedzi.
Z tych względów naczynia miedziane należy pobielać.
Oprócz cyny do pokrycia naczyń miedzianych może służyć też nikiel i srebro.
Istnieją też specjalne stopy miedzi, które są zupełnie bezpieczne w użyciu.
Do związków takich należy melchior, zawierający 53 % miedzi, 27 % niklu i 20 % cynku.
Stop ten jest odporny na korozję i dobrze pokrywa się srebrem i niklem (cyt.
według Budagjana).
Rozpuszczalne w pokarmach sole miedzi powodują bóle brzucha, wymioty, biegunkę, a po przejściu do krwiobiegu wywołują objawy ogólne, jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia czucia i oddechu.
Również naczynia zawierające ołów mogą okazać się niebezpieczne.
Ołów znajduje się w syfonach, puszkach konserwowych, flaszkach, naczynia z fajansu do picia, jedzenia i gotowania mogą być źródłem zatrucia ołowiem, gdyż glazura ich zawiera przeważnie tlenek ołowiu.
Glazury ołowiane muszą być dobrze wypalone, gdyż źle wypalone oddają łatwo ołów kwaśnym potrawom.
By zabezpieczyć się przed zatruciem ołowiem z nowo zakupionych garnków, należy je gotować w ciągu godziny z następującą mieszanką: 1 litr wody, 50 g NaCI, 2 łyżki octu.
Następnie szoruje się garnek od wewnątrz i od zewnątrz wodą z piaskiem, w ten sposób pozbawia się glazurę rozpuszczalnych związków ołowiu (według W.
Ziegelmayera).
Z innych metali używa się do wyrobu naczyń kuchennych cyny, cynku i niklu.
Cyna może być użyta, jako składnik stopu z ołowiem, czasem jako staniol służy do owijania produktów i używek.
Służy ona również do cynowania blach żelaznych i jest na ogół dość oporna na działanie kwasów zawartych w środkach spożywczych, jednakże w puszkach konserwowych znajdowano nieraz spore ilości związków cyny.
Sama cyna jest nieszkodliwa, drażniąco na przewód pokarmowy działają dopiero jej sole.
Cynk jest rozpuszczalny w niewielkich ilościach w kwasie octowym i w roztworach soli kuchennej
[podobne: jak zostac dawca szpiku, powiekszanie ust wroclaw, prl badanie cena ]
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, laryngolog poznań nfz, stomatolog ursynów ]