Używany też jest dość często do konserwacji owoców

Używany też jest dość często do konserwacji owoców.
W niewielkim stężeniu działa pobudzająco na wydzielanie żołądka i gruczołów ślinowych, nie wolno, więc podawać octu w nadkwaśności.
Silniejsze stężenia octu działają na błonę żołądka drażniąco; a nawet mają właściwości przyżegające.
W wielu przypadkach można przy przyprawianiu potraw zastąpić ocet kwaskiem mlekowym.
Musztarda.
Powszechnie używaną przyprawą jest musztarda, wyrabiana z gorczycy, octu, soli, oliwy i przypraw korzennych.
Rodzaj musztardy zależy głównie od rodzaju gorczycy.
Rozróżniamy 3 odmiany gorczycy: białą, żółtą i czarną.
Gorczyca biała ma smak łagodny, czarna ostry.
Do niektórych gatunków musztardy dodaje się chrzanu, pomidorów itp.
Z powodu zawartości octu nie wolno do musztardy używać naczyń metalowych.
ŚRODKI SŁODZĄCE Cukier trzcinowy i buraczany.
Nazwa cukier pochodzi z sanskryckiego sakkara.
Cukru dostarczają w krajach gorących trzcina cukrowa, w strefie umiarkowanej -buraki.
Trzcina cukrowa należy do rodzaju traw i pochodzi z południowo-wschodniej Azji.
Aż do końca wieku XVIII cukier pochodził z przeróbki trzciny cukrowej.
Dopiero w XIX w.
rozpoczęto produkcję cukru z buraków cukrowych.
Pierwszy otrzymał go Bidhejm (w latach 1798-1799) wykładowca chemii aptekarskiej na Uniwersytecie Moskiewskim.
Cukier trzcinowy jest dwusacharydem o budowie znacznie prostszej niż skrobia zawarta w potrawach mącznych, wchłania się z przewodu pokarmowego szybko i bez reszty, jest dobrym źródłem energii (100 g daje około 400 kalorii).
Cukier odgrywa ważną rolę w odżywianiu ludzi pracujących fizycznie i sportowców.
Ma on duże zalety, ale nie należy używać go w nadmiernych ilościach, ze względu na szybkie nasycanie się.
Potraw słodkich nie należy podawać przed jedzeniem właściwym, ale dopiero na deser – dotyczy to zwłaszcza dzieci z upośledzonym łaknieniem.
Sacharyna.
Jest to namiastka cukru (500 razy słodsza od cukru trzcinowego), wartości odżywczych nie ma, w małych dawkach jest nieszkodliwa, a w większych hamuje wydzielanie soków trawiennych, może drażnić nerki.
Używana jest zamiast cukru w leczeniu chorych na cukrzycę (co z punktu lekarskiego jest nonsensem), czasem w leczeniu otyłości.
Do słodzenia pokarmów w cukrzycy używa się też sorbitu lub dwuoksyacetonu.
Do słodzenia używana jest też dulcyna, proszek trudno rozpuszczalny w wodzie, 200 razy słodszy od cukru.
Miód jest pokarmem człowieka od zamierzchłych czasów.
Miód w starożytności był wysoko ceniony nie tylko, jako produkt spożywczy, ale również dla swych wartości leczniczych.
W papirusie Ebersa czytamy, że miód był w Egipcie używany, jako środek przeczyszczający, wzmacniający i leczący rany
[hasła pokrewne: ośrodek terapii uzależnień nfz, endometrioza po cc, stomatolog ursynów ]
[więcej w: wyszukiwarka skierowań, u ginekologa badanie, obława cda ]