Zapotrzebowanie lizyny wynosi 5,2 g dziennie

Zapotrzebowanie lizyny wynosi 5,2 g dziennie, a ilość jej w 100 g chleba pszennego wynosi 0,24, czyli chcąc pokryć zapotrzebowanie na ten aminokwas chlebem pszennym musielibyśmy spożyć go około 2 kg.
Z ważnych związków mineralnych zboża -zawierają wapń, fosfor i żelazo.
Zawartość związków mineralnych w ziarnie zbóż w % (według Auermana).
Zawartość związków mineralnych jest znacznie wyższa w otrębach i kiełku niż w samym ziarnie.
Chleb nie zawiera witamin A, D i C, zawiera niewystarczającą ilość witaminy B2, a chleb z wysokiego przemiału jest również ubogi w witaminę B1 i niacynę.
Witamina C ginie prawie całkowicie w procesie przygotowania ciasta i wypieku (zachowuje się tylko 15 % witaminy C), dlatego dodawanie witaminy C do chleba jest niecelowe.
Witamina B1 zachowuje się natomiast wokoło 85 %, witamina B2 w 95 %, niacyna w 95 %.
Chleb z domieszką otrąb jest bogatszy w sole mineralne i witaminy, jest on natomiast znacznie gorzej przyswajany, z powodu właściwości pobudzania ruchów robaczkowych jelit może być polecany w pewnych postaciach zaparcia stolca.
Sylwester Graham wprowadził chleb z mąki pszennej uzyskany z całego ziarna drobno mielonego, z powodu zawartości otrąb chleb ten ma właściwości lekko czyszczące.
Mąka używana do wyrobu chleba Grahama zawiera 11,3 % wody, 13,3 % białka, 2,2 % tłuszczu, 70,5 % skrobi, 0,6 % błonnika i 1,8 % ciał mineralnych.
Zależnie, od jakości mąki, sposobu pieczenia, dodatków znane są rozmaite gatunki chlebów.
Przed II wojną światową produkowano w ZSRR ponad 300 wysokowartościowych gatunków chleba.
Z bardziej znanych chlebów wypiekanych w ZSRR wymienimy: chleb ukraiński (na zakwasie z mieszanki mąki pszennej i żytniej), miński (na zakwasie z żytniej mąki pytlowej i z dodatkiem kminku), borodiński (z mąki żytniej – 80 % i pszennej II gatunku – 50 % i z dodatkiem słodu).
Przechowywany chleb czerstwieje i traci swój aromat, zmniejsza swą objętość, jego miękisz staje się mniej sprężysty i kruszy się, a skórka marszczy się.
Czerstwy chleb traci też częściowo swą wartość odżywczą.
Badania Bussenqo i Katza przemawiają za tym, że główną przyczyną czerstwienia chleba jest zmiana koloidalnego stanu skrobi, która traci zdolność zatrzymywania wody.
Czerstwienie chleba jest częściowo zjawiskiem odwracalnym, można je w znacznej mierze usunąć przez umiejętne podgrzanie.
Odświeżenie chleba zbyt wyschniętego nie udaje się (wilgotność spada poniżej 30 % – cyt.
według Budagjana).
Trawienie chleba rozpoczyna się w jamie ustnej (ptialina rozkłada skrobię).
Chleb pozostaje w żołądku średnio długo, np
[hasła pokrewne: gastroskopia łódź, leki bez recepty wykaz, lekarz po rosyjsku ]
[hasła pokrewne: reishi zarodniki, endometrioza po cc, pojemnik na odpady medyczne ]