ZUPY

ZUPY Zupy mają wielkie znaczenie w naszym odżywianiu, stanowiąc nieodłączną część każdego obiadu; mogą one być podawane również z korzyścią rano.
Zwłaszcza w porze zimowej pożywna, gorąca zupa jest daniem niedającym się zastąpić.
Oczywiście nie należy spożywać na pierwsze danie zbyt dużych ilości zupy, gdyż wówczas tracimy łaknienie na dania następne.
Zupy przyrządzane na wywarach z mięsa, ryb, jarzyn mają działanie sokopędne i pobudzające łaknienie, jak to wykazały prace I.
P.
Pawłowa i jego szkoły.
A więc tradycyjne rozpoczynanie obiadu od zupy ma swoje uzasadnienie fizjologiczne.
W zupach możemy też wprowadzić do organizmu rozmaite składniki.
Dużą ilość białka zawiera zupa puree z mięsa lub ryby, duże ilości węglowodanów zawierają zupy z kaszami, kluskami, łazankami, makaronem itp.
Masło, żółtka jaj, śmietana dodane do zup zapewniają dowóz tłuszczu.
Zupy z jarzyn dostarczają też dużych ilości soli mineralnych.
Zupa z zielonego groszku, soczewicy dostarcza żelaza; zupa ziemniaczana, zupy owocowe zawierają dużo potasu, zupy mleczne są bogate w wapń.
Zupy jarzynowe mogą być ponadto bogatym źródłem witamin, dodatkowo można wzbogacić zupy jarzynowe w witaminy dodając po ich przygotowaniu soków z jarzyn, np.
z kapusty, ziemniaków, marchwi, brukwi, pomidorów, można wreszcie dodać drobno posiekanych jarzyn liściastych bogatych w witaminę C.
Zupa przygotowana na otrębach pszennych zawiera dużo witamin B i niacyny.
Istnieje bardzo wiele odmian i gatunków zup.
Do najpopularniejszych należy tzw.
bulion, jest on często podstawą innych rodzajów zup.
Do sporządzenia bulionu używa się zwykle mięsa wołowego, baraniego lub kury.
By przygotować mocny bulion mięsny, mięso po opłukaniu krajemy na drobne kawałki, moczymy w wodzie i następnie w tej samej wodzie powoli ogrzewamy, doprowadzając je w końcu do wrzenia.
Po zagotowaniu bulion musi jeszcze stać na ogniu w ciągu 3-4 godzin.
W tych warunkach do bulionu przechodzą ciała wyciągowe, sole mineralne rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczeniu ulega również kolagen.
W czasie gotowania z mięsa przechodzą całkowicie do roztworu sole potasu, sodu, siarka i chlor, a sole wapnia, magnezu, żelaza i fosforu w ilości około 30 % – około 2% tych ostatnich związków pozostaje w gotowanym mięsie.
Do wyciągu przechodzi też kreatyna, kreatynina, zasady purynowe, mocznik, rozpuszczalne w wodzie białka i kwas mlekowy, który nadaje bulionowi odczyn kwaśny.
Na powierzchni gotującego się bulionu zbiera się osad złożony ze ściętych białek i soli fosforanowych.
Piana .
ta ma nieładny wygląd, ale po zebraniu nie należy jej odrzucać, tylko dodać do mięsa (kotlety, puree, pierogi itp.
)
[hasła pokrewne: wyszukiwarka skierowań do sanatorium, gastroskopia łódź, ośrodek terapii uzależnień nfz ]
[przypisy: kuracje nfz, wyszukiwarka sanatorium, kanabidiol ]